Ksi膮偶ki Bukowskiego s膮 fajne, maj膮 tylko jedn膮 wad臋: wszystkie s膮 do siebie strasznie podobne. Film zrobiony na bazie prozy ameryka艅skiego pisarza jest jego ksi膮偶ek sk艂adn膮 kompilacj膮 i oddaje w zasadzie wszystko co jest w nich najwa偶niejsze. G艂贸wny bohater pisze i pije, czy te偶 mo偶e pije i pisze. Dobre dialogi i 艣wietna gra aktorska. Trzeba zobaczy膰.
Do lektury tego komiksu podszed艂em po wcze艣niejszym urobieniu gruntu przez film na jego podstawie (najlepszy film na bazie komiksu jaki ogl膮da艂em - g艂贸wnie dlatego, 偶e najbardziej komiksowy) oraz wspomnienia z dzieci艅stwa o Electrze Franka Millera (kt贸ra to by艂a niegdy艣 jednym z moich ulubionych komiks贸w). By艂em wi臋c do lektury przygotowany bardzo dobrze, ca艂y szkopu艂 tkwi jednak w tym, 偶e a偶 za dobrze. Fabu艂臋 zna艂em niestety z filmu, a Elektra jako艣 graficznie bardziej zachwyca艂a, ni偶 ten p贸藕niejszy Miller. Og贸lnie lektura przyjemna, ale mi osobi艣cie pozosta艂 lekki niedosyt.
Obejrza艂em w celach naukowych jak i w zwi膮zku z dr臋cz膮c膮 mnie powinno艣ci膮 poznania klasyki gatunku. Fabu艂a pora偶aj膮ca: pani nie mo偶e dozna膰 rozkoszy podczas stosunku z m臋偶czyznami, idzie do lekarza, kt贸ry odkrywa przyczyn臋, mianowicie jej 艂echtaczka znajduje si臋 w g艂臋bi jej gard艂a. Rozwi膮zaniem problem贸w pani jest oczywi艣cie tytu艂owe g艂臋bokie gard艂o. Pani odnajduje sens w 偶yciu, panowie z kt贸rymi ma do czynienia r贸wie偶 nie maj膮 prawa narzeka膰. Aktorki 艂adne w rozumieniu standard贸w aktorek porno lat siedemdziesi膮tych. Momenty s膮. Obejrze膰 mo偶na. W celach naukowych i poznania klasyki gatunku oczywi艣cie.
Jak by艂em jeszcze g贸wniarzem to czyta艂em nami臋tnie Wied藕mina. Mo偶e troch臋 wstyd si臋 przyzna膰, ale by艂 taki okres kiedy wydawa艂a mi si臋 ta ksi膮偶ka najlepsza na 艣wiecie. Jak troch臋 doros艂em to przeczyta艂em Narrenturm i cho膰 wiedzia艂em ju偶, 偶e potrafi臋 znale藕膰 dla siebie lepsze ksi膮偶ki, to czyta艂o mi si臋 wtedy wy艣mienicie.
Doktorek jak zawsze b艂yskotliwy, niczym sarkastyczna studnia bez dna. W zasadzie je艣li si臋 obejrza艂o ze trzy odcinki tego serialu, to tak jakby si臋 obejrza艂o wszystkie (czyt. wyczuwam dziwny brak pomys艂u na jakie艣 sensowne poprowadzenie serii). Troch臋 si臋 robi ‘Na dobre i na z艂e’ z tym, 偶e praktycznie nikt nie umiera. Na osiem, czy tam dziesi臋膰 odcink贸w, kt贸re obejrza艂em umar艂o na razie jedno niemowl臋.
Nie ukrywam, 偶e chwyci艂em za ten serial ze wzgl臋du na tematyk臋 i momenty. No i si臋 zawiod艂em. Ani to zabawne, ani wzruszaj膮ce. G艂贸wna bohaterka wydaje si臋 by膰 g艂upia jak but, co samo w sobie wad膮 nie jest, ale jej g艂upota przedstawiona jest w nieco irytuj膮cy spos贸b. Najgorsze s膮 momenty gdy prawi swoje komuna艂y wprost do kamery, niczym by to by艂y najg艂臋bsze prawdy istnienia. Momenty te偶 nieszczeg贸lne. Obejrza艂em dwa odcinki i dalej mi si臋 ju偶 nie chce.
Zacz膮艂em czyta膰 t臋 ksi膮偶k臋 na kacu po jakiej艣 imprezie, nad ranem, w obcym domu. Wybra艂em j膮 z p贸艂ki z dw贸ch powod贸w: wydawa艂a mi si臋 prosta (a kac jak wiadomo nie znosi zawi艂o艣ci) i g艂upia (偶ebym nie mia艂 opor贸w przed zostawieniem jej w owym obcym domu w kt贸rym zacz膮艂em czyta膰). Niestety znajomi u kt贸rych nocowa艂em porzyczyli mi ksi膮偶k臋 i… chc膮c nie chc膮c musia艂em zmieni膰 swoje zdanie na jej temat.
Kolejny odcinej kolejnej serii za mn膮. Troch臋 wi臋cej o wyspie, troch臋 wi臋cej o Desmondzie i w zasadzie nic wielkiego, ale ogl膮da si臋 w miar臋 przyjemnie. Oczywi艣cie gdybym nie obejrza艂 tej setki odcink贸w kt贸ra by艂a wcze艣niej, to serial nie zainteresowa艂by mnie niczym. Lost zdaje egzamin z odgrzewanych kotlet贸w tak dobrze, na ile odgrzewany kotlet mo偶e taki egzamin zda膰. Co zrobi膰 - bior臋 si臋 za odcinek czwarty.
Z lekk膮 nie艣mia艂o艣ci膮 zrobi艂em swoje podej艣cie do tego serialu, a i z lekkim obrzydzeniem, bo musz臋 wyzna膰, 偶e co jak co, ale seriali o lekarzach nie znosz臋. Z braku laku jednak si臋gn膮艂em po House’a i o dziwo spotka艂o mnie przyjemne zaskoczenie. Serialik nawet fajny, niez艂y humor s艂owny i nawet jako-tako wci膮gaj膮cy.
Po dwustu-ilu艣-tam dniach leniwego oczekiwania wreszcie mo偶na cieszy膰 si臋 nowym sezonem serialu, kt贸ry swego czasu wydawa艂 si臋 rewolucjonizowa膰 ca艂y przemys艂 serialowy na 艣wiecie. Wprawdzie ju偶 w trakcie kt贸rego艣 wcze艣niejszego sezonu zaczyna艂em dochodzi膰 do wniosku, 偶e seriali rewolucjonizowa膰 si臋 nie da, gdy偶 ka偶da rewolucja zjada swoich ojc贸w i przemienia si臋 w now膮 mod臋 na sukces. Czy kto艣 jeszcze bowiem pami臋ta, co si臋 dzia艂o w pierwszej serii?